حق تعالى چنين وحى فرستاده است . چون حنّه به مريم حامله شد ، گمان داشت همان پسرى است كه عمران به او بشارت داده بود . پس گفت : پروردگارا ! نذر كردم اين فرزند را كه در شكم من است ، محرّر گردانم . وقتى دختر زاييد ، گفت : پروردگارا ! من دختر زاييدم ، دختر مانند پسر نيست و نمىتواند پيغمبر شود و چون خدا عيسى را به مريم بخشيد ، بشارتى كه خدا به عمران داده بود ، به ظهور آمد . بنابراين اگر ما در باب يكى از اهل بيت ، خبرى بدهيم و در باب او به عمل نيايد ، در فرزند يا فرزند فرزند او به عمل خواهد آمد « 1 » . [ غيبت دو رسول انطاكيه ] 22 صبيحة بيست و دوّم و بيست و سوّمين حجّت الهى كه غيبت براى ايشان حاصل شده ، دو نفر رسولى هستند كه بر اهل انطاكيّه مبعوث شدند و سلطان ايشان ، مدّت مديدى آن‌ها را در بتخانه حبس نمود . چنان‌چه در تفسير على بن ابراهيم قمى « 2 » و ساير تفاسير ديگر به سند حسن و معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام روايت نموده‌اند كه در تفسير آيات وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ « 3 » ، چنين فرموده : خدا دو نفر را به سوى اهل انطاكيّه مبعوث گرداند ، پس به گفتن چند امر مبادرت كردند كه ايشان منكر آن‌ها بودند ، لذا بر ايشان خشونت و غلظت كردند و در بتخانهء خود حبس نمودند ، تا آن‌كه حق تعالى ، رسول سوّمى را فرستاد ، داخل شهر شد و گفت : راه در خانهء پادشاه را به من بنماييد . چون به خانهء پادشاه رسيد ، گفت : مردى هستم كه در بيابانى عبادت مىكردم و

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 14 ، ص 20 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 535 . ( 2 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، صص 214 - 213 ؛ تفسير القرآن الكريم لابى حمزة الثمالى ، ص 282 - 280 . ( 3 ) . سوره يس ، آيه 13 .